Pewnie zastanawiasz się co jest w tym takiego, że ludzie chętnie sięgają po smutną poezję? Kurczę, sam nie wiem o co chodzi. Może po prostu nasze dusze wołają o coś takiego, kiedy są nieco strapione, bolejące i cierpiące? W końcu człowiek zawsze sięga po to, czego jego organizm w danej chwili potrzebuje. Chce pić to pije. Chce jeść to je. Chce, aby w jego duszy zadomowiła się
smutna poezja, to czyta smutną poezję. I tak można pisać o tym w kółko.
SMUTNE WIERSZE NAS SMUCĄ
Wiem, że brzmi to trochę jak masło maślane, ale prawda jest taka, że właśnie po to sięgamy po smutną poezję, aby się dobić jeszcze bardziej. No bo jak się wtedy czujecie? Ja mam tak, że kiedy czytam
smutny wiersz, to czuję, że jest mi jeszcze bardziej smutno. Ale w pewnym sensie czuję się przez to lepiej. Znacznie lepiej! Być może wynika to też z tego, że mam osobowość bardzo mroczną i potrzebuję mocny wrażeń, takich jak depresja. Być może to wynika z jakichś patologii, które siedzą w mojej głowie? Nie wiem, musiałbym się z tym udać do psychiatry albo psychologa, to może oni by mi coś na ten temat powiedzieli. Ja osobiście nie wypowiem się nic więcej, poza tym, że kocham smutne wiersze.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz