Wiersze o rozstaniu

Ile już czasu minęło od kiedy nie jesteśmy razem? Myślę, że sporo, że wiele miesięcy. Nie liczę czasu, jaki mija od tamtych smutnych i tragicznych dla mego serca wydarzeń, bo nie jest ono dla mnie wyznacznikiem czegoś, co można... mierzyć.

SMUTNA POEZJA

Jedyne co potrafię mierzyć czy miarkować to mój żal i ból, jedyne co potrafię wskazać to moje cierpienie. A jest ono niezmiernie ogromne, jest ono pełne tragicznych upadków. Bo nie było wzlotów, ich nigdy po prostu nie było, zawsze upadałem, podnosiłem się i znowu upadałem. 

I po co to wszystko? Czyżby tylko po to, by literaci, czy właściwie poeci, mieli o czym pisać swoje smętne i smutne wiersze, czy właśnie po to? Świat nie stoi tylko i wyłącznie na mrocznych wierszach, którymi dobijają się ludzie o słabej psychice i potrzebach samobójczych. Są na tym świecie inni ludzie. Ludzie, którzy pragną tworzyć i tworzą, rzeczy wspaniałe, rzeczy warte przeczytania czy też zobaczenia. Są to kreatywni ludzie, którzy w głowie mają nieustanne burze w mózgach, mają oni tysiąc pomysłów na godzinę, czy nawet na sekundę. Lepiej zająć się nimi, takimi pozytywnymi cząstkami naszego wszechświata, a nie kolejnymi malkontentami, którzy potrafią tylko marudzić i narzekać na świat. Precz z nimi!

Stalinizacja w Polsce

Kiedy po drugiej wojnie światowej zapadła Żelazna Kurtyna nad sporą częścią Europy, niestety ale Polska znalazła się pod strefą wpływów Związku Radzieckiego (ZSRR). Oznaczało to, że nie tylko Polska nie będzie się rozwijała w takim tempie, jak kraje zachodu, czyli generalnie kraje liberalne i wolnorynkowe, ale też będzie poddana wielu destrukcyjnym działaniom. W Polsce miało dość do stalinizacji życia politycznego i publicznego.

POLITYKA KOMUNISTÓW W POLSCE

Tak naprawdę komuniście zaczęli działać w Polsce już w okresie międzywojennym, jednak wtedy ich zadaniem było niszczenie i destabilizowanie kraju, którym rządzili Polacy. Jednak już pod koniec wojny, a właściwie od roku 1944, kiedy część ziem Polski odzyskała Armia Czerwona, komuniści zaczęli wprowadzać swoje działania na tych terenach. I tak oto powoli następowała stalinizacja w Polsce, jeszcze zanim opadły dymy wojenne. Ale w pewnym sensie nie ma co się spodziewać czegoś innego, z bardzo prostego powodu: komuniści tak właśnie działają. Po prostu chcą jak najszybciej wprowadzić swoje krwawe i bezlitosne rządy, które doprowadzają do upadku całe rzesze ludzi, całe ich miliony. Niestety, tak już działa cała ta idea, opiera się ona o zbrodnicze działania, ale najgorsze w tym jest to, że komunizm ma tak duże poparcie wśród ludzi.

Dawne dzieje

Pamiętam jak dawno, dawno temu pisałem poezję, zwykle oczywiście smutną poezję, bo tak się składa, że mam bardzo mroczną duszę. I w tej poezji było wylewane ze mnie mnóstwo bólu i cierpienia. Ale powiem wam, że o dziwo było dużo czytelników takiej poezji. Smutna poezja znajduje sobie wielu czytelników z tego względu, że zwykle porusza ona sprawy sercowe, a z tymi przecież problemy mają ludzie na całym świecie, w przeciągu całej historii ludzkości. Tak więc jest to temat zawsze aktualny, można powiedzieć, że jest on ponadczasowy. Dlatego każdy smutny wiersz, bez względu na to kiedy powstał, ma szansę stać się znanym wierszem. I nie ma znaczenia, czy jest to mroczny wiersz, czy wiersz o rozstaniu, najważniejsze, że ludzie chcą to czytać i czują z tym wierszem pewną więź. Tak jakby czytelnik i poeta doznali tych samych tragicznych odczuć czy wydarzeń.

Właściwie to tyle mam do napisania. Zastanawiasz się, dlaczego o tym wspominam? Bo przypomniało mi się dzisiaj, jak w dawnych czasach przesiadywałem z długopisem i kartką papieru przy parapecie, gdy padał deszcz (uderzając o parapet z zewnętrznej strony) i skrobałem co mi na sercu siedziało. A siedziało wówczas całe mnóstwo rozmaitych rzeczy. Były to różne odczucia, zresztą podobnie jak dziś. Być może właścnie dziś się czuję podobnie jak w tamtych odległych czasach.